Posts

dag 12

We hebben onszelf een douchebeurt gegund, diesel bijgevuld vanuit de jerrycans in de grote tank en een lekker soepje gegeten. Verder is het gewoon warm. Zo warm dat de koeling/ ventilator van de motor al aanslaat nog voor je de motor gestart hebt. De zee is rustig zodat we alle luiken open hebben staan en alles wat maar een klein beetje schaduw kan bieden wordt gebruikt. We gaan er door het rustige weer vermoedelijk dan ook langer over varen dan verwacht.
Voor de voorraden geen probleem. We moeten nog ongeveer 600 mijl en hebben er al 1300 Op zitten. Op dit moment hebben we nog ongeveer 200 liter diesel ( 100 motor uren) en in de grote watertank zit nog ongeveer 150 liter water. Daarnaast hebben we nog ongeveer 70 liter drinkwater in losse flessen. Vers Fruit en groente zijn praktisch op maar onze voorraadkast puilt nog uit.
De weersvoorspellingen voor de komende tijd lijken meer van hetzelfde. Jammer dat we er langer over varen maar deze relaxte sfeer is wel erg veel waard. We vare…

Blog dag 11

Het is warm. Heel warm. We suffen met klapperende zeilen voort. Ons hele tempo vertraagt en de wind doet mee. Tijdens het ochtendnetje van de SSB komen we er achter dat het weekend is. De jongens hebben gewoon school gedaan. Helemaal de tel kwijt. We zijn nu meer dan een week bijna van de buitenwereld afgesloten. Geen nieuws, geen afspraken alleen ons eigen wereldje. Michiel en ik verlangen naar een aaneengesloten nacht slapen in plaats van 3 uur op en 3 uur af. Het is te warm om iets te doen. We hebben zelfs niet de energie om ons lichtweer zeil te voorschijn te halen. We suffen/ duffen voort. De middag wordt 5 minuten onderbroken door een groot beest. Van achter de boot komt een groot beest aangezwommen. Net onder de oppervlakte, zeker een meter of zes met een soort gelige kleur. Het komt op ons af, zwemt voorbij en verdwijnt de diepte weer in. Wij verdwijnen weer in onze bubbel. In plaats van lezen voor het slapen gaan, kijken de jongens tegenwoordig samen sterren voor het sl…

dag 10

We hebben het warm, heel warm. Terwijl de zwaardere schepen niet lekker meer vooruit komen gaan wij heerlijk. Alleen de fok -omdat de boel samen maar staat te klapperen- trekt ons voort. We hebben ongeveer 8-12 knopen wind en gaan toch tussen de 4,5 en 6 knopen. De schroef doet weer wat hij moet doen en het leven aan boord gaat z'n gangetje.
Dagafstand: 132 ( Michiel heeft weer gewonnen terwijl hij dit als gek getal geroepen had. Om het nog maffer te maken heeft hij voor morgen ingezet om 170 mijl) iedere dag doen we ieder een gok. Beurtelings beginnen we. Als je het precies raadt krijg je 5 punten, als je er als dichtste bij zit 4 punten en zo telt het terug. Je hoeft dus niet steeds eerste te worden om hoog te scoren. De tussenstand is als volgt:
Michiel: 29
Jelle en Tim: 22
Anouk: 19
Het blijft een hoogtepunt van de dag.
Vandaag hebben we ook met een zak lekkere spekjes gevierd dat we over de helft zijn.
Positie: 11 13n 41 45w
Sog: 5
Cog: 271

Sent from Iridium Mail &…

Donker

1000 mijl zonder één voet aan de wal!
We did it! (en we zijn over de helft!!!)

Zomaar een extra blogje omdat er te veel inspiratie in mijn hoofd zit. Het is donker. Iedereen die denkt dat de maan op komt als de zon onder gaat, raad ik een tochtje oceaan aan. De laatste nachten komt de maan pas heel laat op, tegen het einde van de nacht en vannacht heb ik nog helemaal niets gezien. Dan is het echt heel donker. Donkere wolken met veel wind zijn met moeite nog te onderscheiden, het kan namelijk altijd nog donkerder maar meestal herken je ze doordat je de zee voelt en hoort veranderen. Zíen zit er helaas niet in. Je hoort dat de golven zich anders gaan gedragen. Mijn belangrijkste taak op wacht is nu de wind in de goede hoek te houden. Dat was de opdracht van Michiel toen ik de wacht rond 2.00 uur van hem over nam. "Dat kan ik helemaal niet" dacht ik slaapdronken voor de zoveelste keer deze reis. Natuurlijk kan ik dat best maar als je net je bed uit komt, niets ziet en ee…

Dag 9 op zee

De dag moet ik even terug zoeken, de tel zijn we intussen kwijt. De 900 mijl voorbij en de golven die als hoge muren op ons af komen, zijn veranderd in golven die goed te doen zijn. We zetten steeds een beetje meer zeil zonder bang te hoeven zijn dat we alles kapot varen en als ik voor mijn laatste wacht op kom, varen we onder een sterrenhemel vol vallende sterren onder vol zeil richting Suriname. Het belooft een mooie dag te worden.
Helaas springt de automatische piloot er vanmorgen voor de 4e keer af. Michiel pakt snel het roer en roept naar binnen waarom ik de navigatie helemaal heb uit gezet. Dat heb ik niet en in het schakelpaneel brandt ook gewoon het lampje en de zekering zit er ook in. Binnen hebben we gewoon spanning en doet alles het. Als ik de accu's omschakel (we hebben deze opgesplitst om ervoor te zorgen dat als we problemen hebben, één groep gespaard blijft) verandert er niets.
Ik neem het roer van Michiel over en ga op de hand sturen, even wennen want dat was…

Dag 8

Vandaag zitten we precies een week op zee. We leren onderweg heel veel, varen erg defensief en laten ons zo af en toe gek maken door de getallen van de boten die één of twee dagen na ons vertrokken zijn en heel dicht in de buurt komen. Natuurlijk is het geen wedstrijd maar wat meer vaart richting de overkant is nooit weg. Meestal trekken we na een uurtje alweer onze conclusie en halen het extra zeil weg. We kunnen wel hard maar het wordt direct oncomfortabel.
De ochtenden, weten we intussen zijn echt het slechtste momenten van de dag. Michiel en ik nog erg moe van de gebroken nacht en moeten toch in actie komen om te zorgen dat iedereen weer wat eet.
De golven zijn tot nog toe steeds 3-4 meter vanuit verschillende hoeken en de schijnbare wind gemiddeld 20 knopen. Gedurende de ochtend neemt die meestal iets af, gelukkig.
Toch kost alles veel moeite. Neem iets simpels als naar het toilet gaan. Je doet de deur open, houdt deze goed vast en bekijkt de opening. Mikt dan goed bij he…

Dag 7 op zee

Je hebt van die dagen waarop je 's ochtends al besluit dat je de dag wel over zou willen slaan. De zee was weer heel hoog en onrustig, de wind weer veel harder dan verwacht, de stuurautomaat vond het welletjes en ging spontaan uit, na één dag zonder spugen was het voor Jelle vanmorgen weer raak, Michiel en ik waren nog moe van de rommelige nacht en doordat we gisteren door het weer slecht gegeten hadden, hadden we nu nog minder energie.
Jelle weigert zeer sterk alles tegen zeeziekte. Hij gooit liever alles er een keer uit en knapt dan vrij snel op. De rest van de dag is hij vrolijk en eet en drinkt prima. Als hij met zijn meest zielige toneelgezicht komt vragen om cola omdat dat zo goed is voor je buik als je ziek bent, weet ik genoeg. Het gaat prima met hem. Doordat gisteren tot 2 keer toe het brood mislukt was, moest er nu iets anders komen voor ontbijt. Van de Bojangles hadden we de tip om spaghetti als ontbijt te doen. Gewoon kaal. Vreselijk maar wel goed als energiebron. …